2 Kwietnia 2019

Dariusz Tomczak
Siła Słowa

2 Kwietnia 2019

Podziel się z innymi

Polski

Ich dłonie onegdaj zawsze splecione
Wyrazem czułego serca bywały
We wzajemnym dotyku szukały siebie
Nie na próżno

Dziś w stanie letargu trwają
Wciskając elektroniczne pochłaniacze uczuć
Delikatnością swych palców
Hartowane szkło wolą obdarzać

Gdzie się podziała ich potęga kreacji
Zawarta w uścisku wzajemnym Jej i Jego dłoni
W starych obrazach jest to utrwalone
Co wzajemnej czułości są czarem napełnione

Twardością i obojętnością nacechowane
Ich słowa pustym brzmieniem
Jej i Jego usta milczeniem obwarowane
Mocy prawdziwego słowa są pozbawione

Zaklęci w niemoc czynów
Stwarzają iluzje własnego istnienia
Szklanym wzrokiem obejmują sztuczną przestrzeń
Umiłowania własnej Istoty pozbawieni…

Lecz nie na zawsze……

ENGLISH

Their hands once always entwined
Were a sign of caring hearts
Who in mutual touch were seeking themselves
And not in vain

Today lethargic they remain
Clicking the electronic wasters of feelings
The softness of their fingers
Is then gifted to the tempered glass

Where has their creative force gone
Contained in the common shake of Her and His hands
In the old paintings it is preserved

Marked by rigidity and indifference
Their words an empty sound
Her and His lips sealed with silence
Stripped of the power of an authentic word

Cursed into an inability to act
They create illusions of their own being
Embracing the fake space with glassy stare
Deprived of loving of the Self

But not forever…

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Scroll to Top